Na današnji dan 4. augusta 1995. godine, brigadni general rahmetli Izet Nanić zadnji put je klanjao džuma nama u džamiji u svom rodnom mjestu, Bužimu.
Već idućeg dana, 5. augusta 1995. godine, herojski je poginuo onako kako dolikuje jednom istinskom gaziji, heroju, ako Bog da, šehidu, boreći se dušmanima pucajući prsa u prsa, dok je njegova 505. viteška brigada napredovala prema Dvoru na Uni.
Ko je bio Izet Nanić?
Izet Nanić rođen je 4. oktobra 1965. godine u Bužimu, od majke Raseme i oca Ibrahima. Do početka rata 1992. godine radio je kao aktivno vojno lice u JNA. Početkom agresije na BiH postaje komandant jedne od najuspješnijih brigada Armije BiH – bužimske 505. viteške brigade.
NaNića opisuju kao mirnog čovjeka, velikog patriotu i stratega, ali i razumnog sagovornika i prijatelja. Bio je privržen vjeri, izuzetno hrabar, a u borbama je uvijek bio prvi.
Malo je poznato da je imao i tajni nadimak “Igman”, jer je sanjao da sa svojim oslobodiocima preko Igmana uđe u Sarajevo, koje je bilo pod strahovitom opsadom.
Nekoliko puta je za svoju požrtvovanost nagrađivan od komandanta Petog korpusa Atifa Dudakovića, a 15. aprila 1994. godine pohvaljen je i od komandanta Armije Republike Bosne i Hercegovine, generala Rasima Delića.
Posthumno, 1998. godine dobio je Orden heroja oslobodilačkog rata i unaprijeđen u čin brigadnog generala.
Krajišnici su njemu i bratu Nevzetu podigli spomenik u njihovoj rodnoj Nanića Dolini blizu Bužima. Nakon njegove smrti, njegova kćerka Lejla je promijenila ime u Izeta. Iza njega su ostali sinovi Nevzet i Ibrahim te supruga Sefija.
(Cazin.NET)
